1 maand in Taiwan: celebrating the small victories 🎉

Hallo!

Ondertussen woon ik ook al een maand in onze nieuwe hometown aan de andere kant van de wereld 👋🏼 En iedereen die mij een béétje kent, weet dat ik helemaal niet zo Aziatisch aangelegd was voor ik hierheen kwam. ⛩🐉🥡

Emigreren naar een ander land, ik had nooit gedacht dat ik het zou doen. En toch, nu de grootste veranderingen achter de rug zijn, kan ik alleen maar positief zijn! Wat waren voor mij al de grootste veranderingen en vooral, mijn victories?  

Eten met stokjes 🥢🥡 🥟

Aziatisch eten, laat staan eten met stokjes, ik had het amper gedaan voor ik naar hier kwam. Ik denk dat ik het aantal keer op mijn twee (of zelfs één? 🤔) hand kan tellen. Eten met stokjes deed ik welgeteld één keer en dat was niet bepaald een succesverhaal.

Mijn eerste week was er dus eentje van serieus oefenen! We ‘leenden’ een setje stokjes van het restaurant waar ik mijn vuurdoop onderging. Ik koos voor noedels, onwetend dat deze hier bijna altijd in een soepje geserveerd worden. Noedels in een soep + mezelf een topcombinatie, ik garandeer het jullie! Plus, wat ik toen ook nog niet wist is dat het enige moment waarop je eigenlijk een mouwtje kan verdragen op restaurant is. De airco staat vaak zo hard dat het als een koelcel aanvoelt.

Aan die eerste avond denk ik vaak nog eens terug en dan durf ik soms serieus in de lach schieten 😅

Maar goed, ik moest en zou het ook snel kunnen. Met het ‘geleende’ paar stokjes ging ik aan de slag. Michiel had nog een potje pindanootjes van zijn vlucht enkele weken eerder. Ik heb het doosje aangeslagen in de veronderstelling dat je hier ook gezouten pindanootjes zou vinden als vervanging. Blijkbaar niet dus… (Sorry  Michiel 🤷🏼‍♀️) Tijdens mijn pitstop in België binnen enkele weken weet ik al wat ik kan meebrengen 😏

De training ging goed! Enkele dagen later was ik er mee weg en kon ik naar het volgende level: twee of drie pindanootjes tegelijk opnemen. Ondertussen kan ik jullie geruststellen, ik ga hier niet verhongeren! 😅

Eindelijk altijd voorbereid naar buiten gaan ☔️

Het weer kan hier op 1, 2, 3 omslaan. Een uurtje geleden was het misschien nog bakken en braden in de volle zon, terwijl het ondertussen water giet. Maar echt giét. Elk afdak verandert dan in een soort waterval, maar verder verloopt alles hier dan normaal. Laat ons zeggen dat ze het gewoon zijn. Zeker in augustus, dit zou de natste maand van het jaar zijn.

Iets wat je dus standaard best bij hebt is een paraplu. Als het daarvan afhangt ben ik sinds vorige week officieel ingeburgerd, want ik heb me er eindelijk eentje aangeschaft. Het was van niet anders kunnen. Ik was boodschappen aan het doen en ik had al enkele keren geluk gehad (I know, livin’ on the edge 😏), maar tot zo ver dus.

IMG_6158

Ik moet zeggen, het helpt wel. Je voeten en benen zijn doornat, maar aangezien ik hier nog geen lange broeken aanhad, ben je al snel terug droog. Vaak regent het een half uur of een uur goed door en klaart het daarna terug een klein beetje op. Pas op, het kan gerust uren aan een stuk doorgaan ook hoor. Ook handig hier, is dat de paraplu’s een SPF 50 bescherming bieden. Als de zon schijnt zie je hier waarschijnlijk nog meer paraplu’s dan wanneer het regent.

Maar, ook al regent het heel veel, het blijft echt wel warm. De minimumtemperatuur ligt voor mij tot nu toe op 27 graden. In België zullen jullie mij misschien kunnen afschieten, maar het voelde frisjes aan 😅 Ik ben al bang voor de winter die er aan komt. (14 graden, brrr! ❄️)

Verder stuurt de overheid of een andere instantie (ik weet nog niet goed wie) waarschuwingsberichten uit als het te erg wordt. Meestal gaat het om zware regenval of onweer, maar waarschijnlijk doen ze dit ook wel als er en tyfoon aankomt. Dit staat ons misschien volgend weekend te wachten, spannend! 🌪⛈

IMG_6136
Dit bericht waarschuwde ons op 09/09 voor hevige regenval en zwaar onweer in onze regio tot 18:45u. Gelukkig bestaat Google Translate 🤓

Je er bij neerleggen dat je niks begrijpt #lostintranslation

Lost in translation mag je hier gerust vrij letterlij nemen. Iets wat een routineopdracht is in België kan hier soms uren aanslepen. Denk aan: een tuintafel bestellen in Ikea of gewoon boodschappen doen in de supermarkt. “Zou dit wasmiddel zijn? Of toch wasverzachter? Of misschien is het toch voor de vaatwas?” No one knows. In Carrefour bijvoorbeeld heeft elke medewerker een jasje aan met daarop ‘We are here to help you’  Alleen weet 9/10 waarschijnlijk niet wat er precies op hun jasje staat. Veel hulp is er dus niet aan. Again, gelukkig staat Google Translate al heel ver!

Sommige vertalingen leveren ook grappige situaties op: ‘Spaghetti with à la carbonara’ of ‘Itlian Quisine’. Er blijkt zelfs een term voor uitgevonden: Chingelish. Maar hé, we mogen zeker niet lachen met al hun inspanningen, het is vooral wij die maar drie woorden Chinees kunnen.

7f1961cf-43e7-4cac-95d0-e04ad1f04f94
Zie je de vertaalfout? 👨🏻‍🍳

Onderweg zie je vaak reclame- en verkeersborden, maar eigenlijk snap je er gewoon niks van. Het is dan niet altijd mogelijk om snel je gsm uit te halen en je camera er op te richten om Google z’n werk te laten doen. Soms moet je dus gewoon proberen en zie je wel waar uitkomt. Plus, lang leve de menukaarten met fotootjes! In België lachen we er soms mee, maar hier maakt het de keuze een stuk makkelijker!

Omdat we het hier toch over victories hebben, wel even vermelden dat:
– ik de volledig Chinese wasmachine al aan de praat kreeg én de was perfect in orde was zonder gekrompen stukken! (Hier was ik echt héél trots op. Ik drukte met een klein hartje op de groene knop, waarvan ik dacht dat het start betekende😅)
– ik in Ikea na een uur heen-en-weergesukkel een tuintafel kon bestellen nadat er maar liefst 6 medewerkers bijgehaald werden voor ze het snapten. (Jip, not kidding. Op een bepaald moment had ik de tafel al opgegeven) 
– de taxi ons in het slechtste geval op slechts 1km van ons eindbestemming afzette *

* Geen enkele taxichauffeur kan een adres in ons geschrift lezen, ook niet via een kaartje. Een adres in het Chinees kan je hier niet altijd vinden, dus schakelden we soms de hulp van de receptiemedewerkers of Google Translate in. We hebben al ondervonden dat de vertaling van straten niet altijd 100% verloopt. Terwijl je aan het rijden bent zie je je bestemming ergens links of rechts van je liggen, dus dan moet je zo snel mogelijk de boodschap ‘Stop. Finish. Here’ overbrengen. 🤦🏼‍♀️ Ja, opnieuw, we hebben hier al veel gelachen!

IMG_6164
De knopjes op onze wasmachine. Google Translate kan er maar moeilijk weg mee, dus het is vooral vergelijken met andere toestellen of toch gewoon een beetje gokken.

Een auto huren (en er heelhuids uitkomen)

Het verkeer trotseren in Taipei leek me een helse opdracht. Gelukkig heb ik Michiel bij die zich dat allemaal niet aantrekt en er gewoon voor gaat. Als passagier ben ik een paar keer bijna gestorven, maar dat lag zeker niet aan zijn rijkunsten. Ondertussen is het wel onder controle. Ik heb eigenlijk al erger meegemaakt, maar het is helemaal anders als de auto jouw verantwoordelijkheid is, dan dat een local je in eender welk land vervoert. Ik denk dat dat de belangrijkste stressfactor was 😅

Hier schreef ik al over de verkeerssituaties in Taipei. Een avontuur dat jullie zeker eens moeten lezen. Maar, we slaagden er wel in onze eerste wagen te huren en heelhuids terug thuis te komen! Ondertussen is Michiel al behendig in het Taiwanese verkeer, dus we kunnen er wel tegen aan 💪🏼

 Zonder twijfel een roltrap opstappen

Als je hier ergens wil geraken moet je vaak de roltrap op. En laat dat nu net iets zijn waar ik niet súper happig om was. Zeker die naar beneden, waar je recht de diepte inkijkt. En dan nog van die lange. En hier kennen ze wel iets van lange, diepe roltrappen bouwen.

Ik leerde al zonder twijfel de trede te nemen, maar naar beneden kijken zal ik nog niet doen 🙈 (Pussy, I know) Op de foto hier onder waren we gelukkig al halfweg.

87983ac0-5861-4468-bf70-ad5dabc01f28

Tijdens rush hour in de metro kan je niet anders dan hup hup, snel de roltrap op. Vele komen van het werk en willen snel naar huis, naar de winkel of misschien wel gaan sporten. Dan moet die blonde toeriste niet in de weg staan twijfelen en voor hun voeten lopen.

Foto’s nemen zonder gêne

Waar wij in België heel preuts zijn op vlak van foto’s nemen, zijn ze hier totaal het tegenovergestelde. Vriendinnen leggen zich op de grond om de perfecte foto te nemen van hun vriendin, terwijl nog een andere vriendin probeert om het voorgaande tafereel zo goed mogelijk vast te leggen. Helaas heb ik nog geen foto genomen van deze foto-inception. Iets voor op het lijstje 💡

Neen, selfies nemen is hier een nationale sport. Taiwanezen zitten er niet mee in om een selfie of 50 na elkaar te nemen. Neem hier gerust ook filmpjes maken bij. Geen idee wat ze er allemaal mee doen, maar het aantal selfies per minuut ligt hier echt wel enorm hóóg. 🤳🏼

Het voelt een beetje als blending in als je je hier ook laat gaan. Een fotootje meer of minder kan geen kwaad. Al doe ik het niet vaak met mijn smartphone, maar het komt op hetzelfde neer. Gelukkig is het hier ook een paradijs om foto’s te nemen. Je kan alle kanten uit, van portretten naar street photography tot natuurlandschappen. In een straal van 50km kan je alle types landschappen en situaties vastleggen. Jip, ik kan me hier laten gaan.

Ook handig voor mij, om het eten wat te leren kennen, is het fotograferen van je borden. Veel locals nemen eerst twintig foto’s van hun gerecht alvorens er aan te beginnen. Ik deed het soms ook al (ééntje dan), gewoon om te onthouden wat ik waar ontdekte. Kwestie van een kleine manual ‘Do’s en dont’s van Aziatisch eten’ aan te leggen voor mezelf. 😅

d7d9589d-8d6f-42a8-8c4f-e78d9ccbd86a.JPG

Alleen naar Taiwan reizen

Niet dat dit een enorm lastige taak was, maar het vertrek en de maand er voor waren op zich was wel leuk en tegelijk zeer exciting! Mijn to-do list van de maand juli zag er ongeveer zo uit:
– Stoppen met werken (pijnlijk momentje)
– Ons appartement leegmaken en alleen beslissen wat mee ging (of kon) en wat niet (nog een pijnlijk momentje)
– Rock Werchter, het WK en De Gentse Feesten om van vrienden (en het mooie Gent) afscheid te nemen (Vree geestig!)
– Het afscheidsfeestje met de familie 💛 (Zo gezellig!)
– Mijn eerste lange solovlucht (Oh, zo spannend!)
– Starten aan een compleet nieuw leven aan de andere kant van de wereld. (Nog veel meer spannend!)

Nu, het avontuur begon al op Zaventem, drie kwartier vertraging op een vlucht van 20 minuutjes. Om mijn aansluiting in Amsterdam te halen had ik maar weinig tijd. Dus wanneer dat kort vluchtje dan éindelijk vertrok, leek het wel eeuwen te duren. Hup, vliegtuig af en snel door naar de volgende gate. (Ter info, I made it! 🙌🏼)

Het grote voordeel van deze vertraging was dat bij aankomst in Taiwan mijn valiezen als eerste van de band rolden. Nog nooit meegemaakt, maar ik was blij als ik ze zag komen. Die blijdschap sloeg al snel over toen mijn bagage dichter kwam. De eerste zag er oké uit, daartussen lag een andere en daarna kwam nummer twee voor mij. Maar dan, nummer drie, een volledig gebroken valies op de band. Yep, mine! 🤦🏼‍♀️ Het moest écht snel gaan in Amsterdam waarschijnlijk 😠 Een wiel was ik onderweg blijkbaar al verloren en een van de twee schelpen was volledig gebarsten. Ik hield m’n hart al vast voor wat in de valies zat. Gelukkig was het enkel kleding, oef!

Na heel wat heen-en-weer berichten en een zoektocht naar het aankoopbewijs (wat in België lag) kreeg ik gisteren toch goed nieuws, de valies wordt uiteindelijk toch vergoed! 🙌🏼  Dit hele avontuur is ook wel een victory waard, niet? 🏆

Het gevecht tegen de muggen

Iets wat ik maar niet kan winnen: het gevecht tegen de muggen. Zelfs met muggenspray vinden ze hun weg naar mij. Altijd. Overal. Het leuke is dat ik er nog eens enorm op reageer. Muggenbeten van 2cm op 3cm zijn geen uitzondering bij mij. Lekker warm, dik en groot. Ik had al een prachtige collectie tot nu toe 🙄.

Ik ben alvast de winnaar op vlak van grootte en aantal. Mijn persoonlijk record: 41 stuks op 1 dag 🥇! Een prijs die ik liever niet win. Je kan je waarschijnlijk de slapeloze nachten al inbeelden. 😣 Ik denk dat ik mijn tactiek voor dit discipline best een beetje aanpas,  Gotta win this game 👏🏼

De groetjes!

handtekening

7 reacties op ‘1 maand in Taiwan: celebrating the small victories 🎉

    1. Gelukkig komen de muggen (nog niet) binnen! Ze weten me gewoon overal te vinden wanneer we niet thuis zijn 🤷🏼‍♀️ Als ze ooit van plan zijn om mij ook binnen te ambeteren zal dat mosquito net er snel zijn! 😅

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s